1. Ἡ προσωπικότητα τοῦ Μ. Βασιλείου
Ὁ Μ. Βασίλειος ὑπῆρξε ἕνας μεγάλος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ ἕνας οἰκουμενικὸς διδάσκαλος. Τὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι ὁ τίτλος Μέγας του ἀποδόθηκε ἀπὸ τὰ ἀδέλφια του, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο δείχνει τὴν μεγάλη ἐπιρροὴ ποὺ εἶχε στὰ μέλη τῆς οἰκογενείας του. Ἀπὸ τὰ ἐννέα ἀδέλφια τῆς οἰκογενείας του οἱ πέντε εἶναι γνωστοὶ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Δὲν πρόκειται νὰ παρουσιάσω τὰ στοιχεῖα τῆς προσωπικότητος του, ἀλλὰ νὰ ἀναπτύξω μὲ συντομία τα τρία σημεῖα τὰ ὁποῖα περιγράφονται στὸ ἀπολυτίκιό του. Τὸ ἀπολυτίκιο εἶναι τὸ ἑξῆς:
