Έφεδρος ανθυπολοχαγός

Έφεδρος Ανθυπολοχαγός 

Τι γύρευες στ΄αλβα, στ΄αλβανικό βουνό, 

μονάκριβε νησιώτη 

και λαβωμένο κλαίει το δειλινό,

την ακριβή σου νιότη. 

Πάει ο ήλιος πάει κι η Αμοργός 

στα μάτια του νυχτώνει. 

Κι ο έφεδρος ανθυπολοχαγός, 

κοιμάται μες το χιόνι. 

Τα χρόνια σου καπνός, καπνός τα παιδικά, 

ανάσα η εφηβεία. 

Στον τοίχο ματωμένα ιδανικά,

μετάλλια και βραβεία. 

Πάει ο ήλιος πάει κι η Αμοργός 

στα μάτια του νυχτώνει. 

Κι ο έφεδρος ανθυπολοχαγός, 

κοιμάται μες το χιόνι.